گاز های گلخانه ای(Green house gases)
ساعت ٥:٤٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/۱۱   کلمات کلیدی: گاز های گلخانه ای ،پیمان کیوتو ،گرم شدن زمین ،دمای متوسط زمین

 

گازهای گل‌خانه‌ای که به انگلیسی   Greenhouse Gases نامیده می شود گازهایی هستند که باعث اثر گلخانه‌ای‌ در جو می‌شوند.

اثر گلخانه ائی طبیعی بسار مفید است و زندگی را در روی کره زمین برای جانداران ممکن می سازد، بدون وجود اثر گلخانه ای طبیعی زمین غیر قابل سکونت می شد یعنی گازهای گاخانه ای طبیعی به مانند پتوئی است  که کره زمین را پوشانده و شب هنگام که  در یک سمت کره خورشید وجود ندارد دمای آن سمت را  متعادل و از یخ زدگی جلو گیری می کند. در حال حاضر متوسط دمای کره زمین 15 درجه سانتیگراد است اگر اثر گلخانه ای طبیعی وجود نمی داشت متوسط دما به 15 درجه زیر صفر می رسید ودر چنین شرایطی هیچ موجود زنده نمی توانست حیات داشته باشد.

تا قبل از عصر صنعتی میزان گاز گلخانه ائی طبیعی حدود 280 ppm بود که با پیشرفت صنعتی و استفاده از سوخت های فسیلی در حال حاضر میزان این گاز ها به 360ppm رسیده است و متوسط دمای کره زمین حدودا یک درجه افزایش پیدا کرده است

این گازها می‌توانند تا مدت زیادی حرارت را در خود نگه دارند، و امروزه اضافه شدن بیش از حد گازهای گلخانه‌ای به جو زمین، باعث افزایش دمای زمین شده‌است. از مهم‌ترین این گازها می‌توان از بخار آب و دی‌اکسیدکربن نام برد. از دیگر گازهای گلخانه‌ای می‌توان متان را نام برد که دراثر خوردن چوب توسط موریانه تولید می‌شود.

گازهای گلخانه‌ای عبارت‌اند از ترکیبات گازی که در «اثر گلخانه‌ای» نقش دارند. عمده ترین گازهای طبیعی از این دسته عبارت‌اند از: بخار آب (۶۰ درصد)، دی اکسید کربن (۲۶ درصد): متان، اکسید نیتروژن، سولفید هگزافلوراید، هالوکربنها مثل فرئون و دیگر CFCها.

ترکیبات گازی عمده اتمسفری یعنی اکسیژن و نیتروژن (N۲ and O۲) جزء گازهای گلخانه‌ای محسوب نمی‌شوند به این دلیل که گازهای دو ملکولی همسان مثل: N۲, O۲, H۲ و غیره نقشی در جذب اشعه فروسرخ ندارند.

Greenhouse gases

  • Carbon dioxide (CO2)
  • Methane (CH4)
  • Nitrous oxide (N2O)
  • Hydrofluorocarbons (HFCs)
  • Perfluorocarbons (PFCs)
  • Sulphur hexafluoride (SF6

 

فعالیتهای صنعتی و کشاورزی انسان‌ها در افزایش این گازها نقش دارند. بیشترین اثر فعالیتهای انسانی بر افزایش گاز دی اکسید کربن است. موارد زیر نمونه‌ای از نقش انسان در افزایش این گازها می‌باشند:

  • سوخت‌های فسیلی و جنگل زدایی - افزایش دی‌اکسیدکربن.
  • چرای دامها و کشت‌های غرقابی مثل برنج - افزایش غلظت متان.

خورشید می‌تابد و زمین را گرم می‌کند. بخشی از نور هنگام ورود به جو منعکس می‌شود و باقی آن وارد اتمسفر شده و به زمین می‌رسد و آن را گرم می‌کند. زمین که گرم شده، شروع به تابش می‌کند. و مجددا گرما را از جو

خارج می کند اما مقداری از گرما حدود یک درصد، به دلیل وجود گار های گلخانه ائی نمی توانند خارج شوند و زمین را گرم می کند  

 

 

کشور های صنعتی جهان بیشترین سهم در انتشار گاز های گلخانه ائی دارند بطوریکه تعداد 6 کشور صنعتی 56 درصد کل گاز های گلخانه ای را تولید می کنند

پیمان کیوتو

طبق این پیمان کشور های توسعه یافته متعهد شدند که در طول 5 سال یعنی از سال 2008 تا سال 2012 میزان گاز های گاخانه ای را 5  در صد نسبت به مقدار سال 1990 کاهش دهند

این معاهده با هدف موظف ساختن کشورهای جهان به کاهش اثرات گازهای گلخانه‌ای و تبعات منفی گرم شدن زمین، میان کشورهای جهان به امضا رسید. معاهده در محل کیوتوی ژاپن و در دسامبر ۱۹۹۷ تنظیم شد و از مارس ۱۹۹۸ جهت امضاء کشورهای مختلف ارائه شد و در ۱۵ مارس ۱۹۹۹ نهائی شد. در این معاهده مشخص شده که تا چه سال و تا چند درصد از گازهای گلخانه‌ای کاسته شود. و گازهای مورد نظر عبارت‌اند از: دی اکسید کربن، متان، اکسید نیتروژن، سولفورهگزافلوراید، HFC‌ها و PFCها. همچنین کشورهای ثروتمند ضمن متعهد شدن به اجرای مفاد این عهدنامه موظف به کمک به دیگر کشورها در این زمینه شدند.